دروسیلا جِی. رابرتس
نویسندهدکتر دروسیلا جِی. رابرتس از متخصصان شناخته‌شده آسیب‌شناسی پری‌ناتال و جفت در ایالات متحده آمریکا است. او دانشیار پاتولوژی در دانشکده پزشکی هاروارد (Harvard Medical School)، پاتولوژیست بیمارستان Massachusetts General Hospital و مسئول بخش تخصصی آسیب‌شناسی زنان و پری‌ناتال این مرکز است.
رابرتس مدرک پزشکی خود را از برنامه علوم سلامت و فناوری دانشکده پزشکی هاروارد دریافت کرد و ابتدا دوره آموزشی زنان و زایمان را آغاز کرد. سپس مسیر تخصصی خود را به آسیب‌شناسی تغییر داد و دوره دستیاری پاتولوژی آناتومیک را در Brigham and Women's Hospital بوستون گذراند.
او دوره فوق‌تخصصی آسیب‌شناسی زنان و پری‌ناتال را نیز در همین بیمارستان تکمیل کرد و پس از آن دوره پژوهشی پسادکتری ژنتیک را زیر نظر پروفسور Cliff Tabin در دانشکده پزشکی هاروارد گذراند.
رابرتس از سال ۱۹۹۴ در Massachusetts General Hospital فعالیت دارد و هم‌زمان با راه‌اندازی مجدد خدمات زنان و زایمان در این بیمارستان، بخش تخصصی آسیب‌شناسی پری‌ناتال را توسعه داد.
پژوهش‌های او بر ارتباط یافته‌های پاتولوژیک جفت با سلامت مادر و جنین، اختلالات رشد داخل رحمی، عفونت‌های پری‌ناتال، مرگ جنینی و پیامدهای نامطلوب نوزادی متمرکز است.
او در سال ۲۰۰۸ مقاله شناخته‌شده Placental Pathology, a Survival Guide را در مجله Archives of Pathology & Laboratory Medicine منتشر کرد؛ مقاله‌ای که اهمیت بررسی اصولی جفت و ارائه گزارش‌های دارای ارزش بالینی را تشریح می‌کند.
رابرتس در پروژه‌های تحقیقاتی متعددی در زمینه آسیب‌شناسی جفت مشارکت کرده و در نشست‌های علمی مؤسسه ملی سلامت کودک و رشد انسانی آمریکا (NICHD) درباره Human Placental Project حضور داشته است.
یکی دیگر از زمینه‌های مهم فعالیت او، توسعه آموزش و خدمات آسیب‌شناسی در مناطق کم‌برخوردار جهان، به‌ویژه کشورهای جنوب صحرای آفریقا است. او در برنامه‌های آموزشی و ظرفیت‌سازی آزمایشگاهی، پژوهش‌های مرتبط با مالاریای جفتی و بررسی علل مرده‌زایی مشارکت کرده است.
او همچنین در تألیف و ویراستاری آثار تخصصی آسیب‌شناسی جفت و بارداری فعالیت داشته و از نویسندگان کتاب Placental and Gestational Pathology محسوب می‌شود.
دروسیلا رابرتس در تألیف Survival Guide to Placental Pathology تجربه چندین دهه فعالیت بالینی، پژوهشی و آموزشی خود در بررسی جفت و آسیب‌شناسی مادر و جنین را به کار گرفته است.
مشارکت او در این اثر، به‌ویژه از نظر توجه به ارتباط میان یافته‌های بافت‌شناختی و اهمیت بالینی آن‌ها، با حوزه اصلی تخصص و پژوهش وی هماهنگ است.
استفاده از این محتوا تنها با ذکر منبع و لینک به این صفحه مجاز می باشد.
